مستانه

در رادیو شنیدم که وزیر ارشاد گفتند : " آنهایی که انگ کتابخوان نبودن را به ملت ایران میزنند خیل عظیم مردم را در نمایشگاه کتاب ندیده اند که اینچنین میگویند ." اما من در جواب ایشان میگویم : 1- کسی انگ کتابخوان نبودن را به ملت ایران نزده بلکه پژوهشگران ایرانی خودمان پس ار برسی آمار کتابخوانی  در ایران به این نتیجه رسیده اند .

2- اصلا چه کسی به کتاب خواندن مردم ایران کار دارد که بخواهد انگ بزند . شاید مسئله هسته ای تا اندازه ای توجه آمریکا و غرب را به خود جلب کرده باشد اما واقعاً کتابخوان بودن با نبودن مردم ایران واقعا چه سود و یا چه ضرری میتواند برای آنها داشته باشد که آنها بخواهند انگی به کسی بزنند .

3- وزیر محترم ارشاد به جای اینکه گول خیل عظیم مردم در نمایشگاه را بخورند بهتر است که به آمار موثق هفته کتاب و کتابخوانی (که حتی از رادیو و تلوزیون خودمان هم پخش شد ) مراجعه بکنند تا بتوانند میزان کتابخوانی مردم را محک بزنند .

گذشته از اینها مسئله واقعا جالب و مورد توجه برای من این است که وقتی از در مصلی وارد نمایشگاه میشوی دچار تردید میشوی که آیا من واقعا به یک نمایشگاه کتاب آمده ام یا نمایشگاه محصولات صنایع غذایی ؟ از انواع مختلف و متنوع fast food ها مثل هایدا و سیب زمینی سرخ کرده و هانی و . . . گرفته تا خرمای پالمی و بستنی و آب معدنی و . . . در بعضی مواقع آش رشته و خلاصه هرجور غذای خوشمزه ای که شمابتوانید فکر آن را بکنید میتوانید درجایی به اسم نمایشگاه کتاب تهران را پیدا کنید . وقتی مشغول پیاده روی متمایل به دو در فاصله بسیار طولانی فضای مصلی برای رسیدن به داخل نمایشگاه بودم  و دائم با مردم در حال پیاده روی تصادف  میکردم و عصبانی میشدم یاد آمار اعلام شده از رادیو در هفته کتابخوانی مبنی بر کتابخوان نبودن مردم ایران افتادم و با خودم به فکر فرو رفتم که اگر واقعا آمار اعلام شده درست باشد پس این همه مردم رنگ و وارنگ در نمایشگاه به دنبال چه هستند ؟ کمابیش بعضی قیافه ها دیده مشد که کاملاً از نحوه لباس پوشیدن و آرایش مو و ظاهر آنها میتوانستی مطمئن شوی که شاید در زندگیشان  حتی بیش از 10 یا بیست کتاب علمی یا هنری یا هرچیز دیگری را مطالعه نکرده اند اما در نمایشگاه حضور داشتند . و سؤالم هرلحظه بزرگتر و بزرگتر میشد وقتی به قسمت فروش مواد غذایی رسیدم با خودم گفتم که واقعاً این افراد شاید به خاطر تنوع زیاد محصولات صنایع غذایی اینجا با پارک ، پاساژیا شاید هم حتی با پاتوقی برای گذران وقت اشتباه گرفته اند . چه پاتوقی باکلاس تر از نمایشگاه کتاب ؟ هم اسمش این است که به نمایشگاه کتاب رفته ایم ، هم اِی ، کتابکی میخریم هم ice pac تست میکنیم و هم تفرجی میکنیم . هم فال است و هم تماشا.  وقتی به خرید این گونه افراد درحین برگشت هم نگاهی بیندازیم میتوانیم متوجه این موضوع بشویم . البته جسارت به دوستان کتابخوانمان نباشد هر کس که مقدرا کمی خرید کرده بود نشان کتابخوان نبودن نیست اما نوع پوشش و ظاهر و رفتار هرکسی نشانگر شخصیت تا اندازه زیادی است  .البته تعداد این افراد واقعا به نسب کتابخوانها کمتر است .

 ضمنا من به این نکته هم اشاره ای داشته باشم که خب به هر حال من با نفس عمل وجود مواد غذایی در نمایشگاه مخالف نیستم چون واقعا لازم است اما فکر نمیکنم که به  این تنوع بسیار بالا احتیاج داشته باشیم  . مثلا انواع بستنی میهن را میبینیم در کنارش انواع آیس پک را هم ببینیم . یا وقتی ساندویچ هایدا هست غذای هانی برای چه ؟ یک زمانی پشت نقشه نمایشگاه تلیغ قلم چی و یا انتشارات های دیگر بود اما امسال تبلیغ غذای هانی .

از این مسائل که بگذریم امسال نکته مثبتی که واقعاً برای من قابل توجه و کارآمد بود این بود که بخش راهنمای رایانه ای در ابتدای ورود واقعاً به من کمک بزرگی کرد و من توانستم غرفه های مورد نظرم را ظرف مدت یک الی دو ساعت همه را پیدا کنم و دیدن کنم . مسئله دومی که امسال متوجه آن شدم قسمت امانات بود که در ابتدای ورود وقتی از در شهید بهشتی وارد میشدی وسائل اضافه و سنگین خود را امانت میدادی و دیگر ناچار به کشیدن بارهای سنگین دنبال خودت نبودی .این هم از دیگر نقاط قوت نمایشگاه امسال بود . به هر حال امیدوارم که نمایشگاه کتاب سال به سال به جای اینکه خوشمزه و خوشمزه تر شود پر بار و پر بار تر بشود .در پایان عکسهایی را که توسط مبایلم از نمایشگاه گرفته ام را به نمایش میگذارم .

نوشته شده توسط شقایق خان زادی در جمعه بیستم اردیبهشت 1387 ساعت 14:8 موضوع | لینک ثابت