مستانه

    با مقلب القلوب و الابصار

بار خدایا :

در آستانه تولد دوباره زمین و در  این لحظات تحویل سال  که پرشور و متحول کننده است عاجزانه  دستهای ناتوانمان را رو به  آن درگاه ملکوتی و سرشار از رحمتت بلند میکنیم و همه یکصدا از تو مسئلت میکنیم :

 

v      به ما بینشی بدهی که بتوانیم همراستا با رضایتمندیت  بیندیشیم و قدرتی که بتوانیم بر نفس سرکشمان پیروز شویم

 

v      خدایا دعا میکنیم  حوادث ناگهانی و هولناک را از ما و خانواده مان دور کنی و به ما صحت و سلامتی کامل عطا بفرمایی

 

v   ای خدای بزرگ از تو میخواهیم به همین لحظه های پاک و مقدس که پداران ، مادران و همه رفتگان در خاک ما را ببخشی و بیامرزی

 

v      از تو میخواهیم که تلخی و سیاهروزی را از لحظه هایمان بگیری و به جایش شیرینی و شادکامی را میهمان لحظه هامان کنی

 

v      خدایا برای ایرانمان دعا میکنیم . روزی بیاید که دوباره چون خورشید بر فراز آسمان جهان بتابد و از جور ستمکاران رهایی یابد .

 

 

v   خداوندا به ما کمک کن تا از خواب غفلت بیدار شویم و قدر با هم بودنمان را بیشتر بداینیم تا لحظه ای به ناگاه از یکدیگر وانمانیم

 

و هزاران هزاران دعای دیگر که در خلوتهایمان با تو داریم . . .

 

جای همه دوستانی را که سال پیش در جمع ما بودند اما امسال دیگر نیستند را، خالی میکنیم و از تو برایشان مغفرت میطلبیم .

 

نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی

 

که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی

 

من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش

 

که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی

 

 

( شقایق * نوروز 1387)